Friday, October 17, 2003
Tuesday, October 07, 2003
Sayang
Batas na ng tadhana na may mga kaganapan sa buhay ng isang tao na di man natin gustuhin ay kusang nagaganap. Ito ay ang mga bagay na sadyang nakatakda upang maganap na tanging tadhana lamang ang syang may kapasyahan.
Ang malalakas na alon ay pansamantalang nagpatigil sa aking paglalakbay. Gustuhin man ng aking diwa ay di naman kaya ng aking katawan ang magpatuloy pa. Kahit anong higpit ng aking tangan ay tila mabibitawan ko ang sagwan kapag ako'y patuloy na nakipagsapalran. Upang hindi mabitawan ang aking tangan ay nagpasya akong palipasin muna ang unos na syang nagdudulot ng malalakas na hampas ng alon.
Bawat mga araw at gabi na patuloy ang paghampas ng alon, ay tila pinapawi ang noo'y malinaw na daan na sadyang nakaukit sa laot ng kabalintunaan ng buhay. At tila di pa sapat ang lahat, madidilim na ulap ay sadyang humarang sa liwanag mula sa langit na nagtuturo ng daan. Sadyang mapagbiro ang tadhana.
Eto lang ang masasabi ko sa mga kaganapang ito: Lahat ng bagay ay may hangganan at kapag sumapit na ang dulo ng bukas ay di na natin kailanman maibabalik ang simula ng kahapon. Hindi ko sinisisi ang tadhana, subalit nanghihinayang ako sa mga panaginip na nabuo sa buong panahon ng paglalakbay na sa isang saglit ay nabasag dulot ng di tiyak na salamin ng damdamin.
Ang malalakas na alon ay pansamantalang nagpatigil sa aking paglalakbay. Gustuhin man ng aking diwa ay di naman kaya ng aking katawan ang magpatuloy pa. Kahit anong higpit ng aking tangan ay tila mabibitawan ko ang sagwan kapag ako'y patuloy na nakipagsapalran. Upang hindi mabitawan ang aking tangan ay nagpasya akong palipasin muna ang unos na syang nagdudulot ng malalakas na hampas ng alon.
Bawat mga araw at gabi na patuloy ang paghampas ng alon, ay tila pinapawi ang noo'y malinaw na daan na sadyang nakaukit sa laot ng kabalintunaan ng buhay. At tila di pa sapat ang lahat, madidilim na ulap ay sadyang humarang sa liwanag mula sa langit na nagtuturo ng daan. Sadyang mapagbiro ang tadhana.
Eto lang ang masasabi ko sa mga kaganapang ito: Lahat ng bagay ay may hangganan at kapag sumapit na ang dulo ng bukas ay di na natin kailanman maibabalik ang simula ng kahapon. Hindi ko sinisisi ang tadhana, subalit nanghihinayang ako sa mga panaginip na nabuo sa buong panahon ng paglalakbay na sa isang saglit ay nabasag dulot ng di tiyak na salamin ng damdamin.
Saturday, September 27, 2003
Pagpupugay sa apat na martir!
Noong Sept 22, 2003, apat na bangkay ng kabataan na kinilalang sina Jonathan Benaro, Marjorie Reynoso, Lito Doydoy at Ramon Regase ang natagpuan sa Compostela Valley. Ang mga bangkay ay may mga saksak at bakas na dumanas ng tortyur. Sila ay mga taga Davao City na kasapi at lider ng Anakabayan, Anak ng Bayan Youth Party at Sanguniang Kabataan. Hinihinalang ang krimeng ito ay kagagawan ng mga ahente ng Military Intelligence Group. Tiyak na lilipas ang maraming taon, subalit ang may kagagawan nito ay malabong maparusahan. Ito kaya ay bunga rin ng mensahe mula sa diyos ni Gloria?
Ilang kabataan pa kaya ang kailangang magbuwis ng buhay upang ganap na makamtan ang tunay na kalayaan at demokrasya, na siyang sasagot sa hinaing ng aping sambayanan?
Maaaring kitilin ng raeksyonaryong gobyerno ang buhay ng lahat ng militanteng kabataan, subalit ang alab ng paglaban at pakikibaka para sa tunay na kalayaan at demokrasya ay mamamatay kailanman.
Pagpupugay sa apat na martir ng sambayanan!
Ilang kabataan pa kaya ang kailangang magbuwis ng buhay upang ganap na makamtan ang tunay na kalayaan at demokrasya, na siyang sasagot sa hinaing ng aping sambayanan?
Maaaring kitilin ng raeksyonaryong gobyerno ang buhay ng lahat ng militanteng kabataan, subalit ang alab ng paglaban at pakikibaka para sa tunay na kalayaan at demokrasya ay mamamatay kailanman.
Pagpupugay sa apat na martir ng sambayanan!
Subscribe to:
Posts (Atom)